Głos rozsądku – odcinek pierwszy

Głos rozsądku – odcinek pierwszy

23
0
SHARE

Duży paradoks – głupcy o nadziei mówią: matka głupich, a ci co w nią wierzą pieśni o niej śpiewają, do których będą się chcieli zaliczyć nasi czytelnicy? Niezmiernie trafnej debaty powyborczej podjął się znany bloger – krakowski „nauczyciel akademicki” dr Krzysztof Pasierbiewicz. Za pozwoleniem korzystamy czasami z jego tekstów, głównie tych które powtarzać warto wielokrotnie. W felietonie, który ze wszech miar zasługuje na zwielokrotnienie autor ujął kwintesencję polskiej rzeczywistości społecznej nie tylko z ostatniej chwili, a że słynie on z rzadkiej odwagi pisania proso z mostu, dotykając wprost bliskiego mu krakowskiego środowiska nadaje felietonowi pikanterii. Krakowski czytelnik idąc śladami literackiej opowieści z gatunku reality może bez trudu zidentyfikować, o które postaci chodzi.

Opisana w felietonie scenka rodzajowa dowodzi, że Kraków z całą swoją odwieczną innością wyróżniającą się z regionalnych środowisk kraju zachował swoje cechy, które przybyszom znane są tylko z literatury. I gdyby tu tylko o literaturę chodziło, odzwierciedlającą region (choć ta zawsze w każdej epoce jest lustrem życia ludzi), ale to nie literatura, a samo życie, pulsujące, gorące i zapuszczające swoje macki w sferę dotyczącą całego społeczeństwa. A jak widać ten region (jego ludzie) będzie miał duży wpływ na najbliższe kilka lat życia społecznego i politycznego kraju.

Wracając do nadziei zdaje się ona wybijać na pierwsze miejsce przed … no i na szczęście bardzo często do niej należy ostatnie słowo co pokazały ostatnie wybory. Z nieukrywaną satysfakcją dedykujemy w powtórce ten felieton krakowskiemu domowi zacnych Dulskich zamiast lustra (czytaj).

Artur Księżopolski

Fot. Youtube.org

BRAK KOMENTARZY

Zostaw odpowiedź